Ευλαβεστάτους Ιερατικώς Προϊσταμένους
Αξιότιμους Προέδρους και Εντιμότατα Μέλη των Διοικ. Συμβουλίων
Φιλοπτώχους Αδελφότητες, Διδασκάλους, Διδασκάλισσες,
Μαθητές και Μαθήτριες, Νεολαία
των Κοινοτήτων και άπαν το ευλαβές πλήρωμα της
Ελληνικής Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Καναδά

Πρώτα είπαν το ναι και ύστερα το όχι

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

Αρχιεπισκόπου Σωτηρίου

Οι γονείς μας και τα αδέρφια μας που πολέμησαν το 1940, πρώτα είπαν ένα ναι και ύστερα είπαν ένα όχι. Στην ουσία είπαν πολλά ναι και ένα όχι.

Για να δούμε ποια ήταν τα ναι που είπαν οι γονείς μας και τα αδέλφια μας και τους οδήγησαν να πούνε αυτό το δυνατό ΟΧΙ το 1940.

Δεν είπαν ένα ναι. Είπαν πολλά ναι. Είπαν ναι στον Θεό. Έμειναν πιστοί στο ναι αυτό. Κράτησαν την ορθόδοξη πίστη τους. Αυτή τους έδωσε τη δύναμη και το κουράγιο να πουν το ΟΧΙ του 1940 και να προτάξουν τα στήθη τους για να υποστηρίξουν την πατρίδα τους. Όχι μόνο την πατρίδα. Την πίστη τους στον Θεό. Την οικογένεια τους. Τα ιερά και τα όσια του έθνους.

Πίστευαν ακράδαντα στο τρίπτυχο. Πατρίδα. Ορθόδοξη πίστη. Οικογένεια.

Γι’ αυτά πολέμησαν. Για την οικογένεια τους. Για τα παιδιά τους. Για την πίστη τους την αγία. Για την Πατρίδα.

Εμείς ζούμε στον Καναδά. Σύμφωνα με όλες τις μελέτες είμαστε στην πιο πετυχημένη χώρα του κόσμου. Έχουμε τα πάντα και δεν μας λείπει τίποτε. Τα εκτιμούμε όλα αυτά; Ο καθένας πρέπει να απαντήσει μόνος του και για τον εαυτό του. Είμαστε υπεύθυνοι και υπόλογοι στον εαυτό μας. Στον Θεό. Στην οικογένειά μας. Στο μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας.

Γιορτάζουμε το όχι του 1940. Το γιορτάζουμε με γιορτές. Με δοξολογίες. Με μνημόσυνα. Ακόμη και με κάποια παρέλαση. Όπως όταν βροντοφωνάξαμε το ΟΧΙ.

Τι γίνεται όμως με το ναι; Λέμε το ναι στην ορθόδοξη πίστη μας; Λέμε το ναι στον Θεό; Λέμε το ναι στη διατήρηση των ελληνορθόδοξων ιδανικών; Και αν τα λέμε αυτά τα ναι, τα λέμε μόνο με τα χείλη; Τα λέμε με την καρδιά μας; Καταβάλουμε κάθε προσπάθεια να τα εφαρμόζουμε στην καθημερινή μας ζωή;

Εάν πραγματικά πιστεύουμε στο μεγάλο ΟΧΙ του 1940, εάν πραγματικά με τη ψυχή μας γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου 1940, τότε πρέπει στην καθημερινή μας ζωή να είμαστε πιστοί ορθόδοξοι χριστιανοί. Έλληνες και Καναδοί συγχρόνως, χωρίς αμφιβολίες. Αυτά που πιστεύουμε να τα εφαρμόζουμε στην καθημερινή μας ζωή. Φροντίζουμε τα παιδιά μας να ακολουθήσουν το παράδειγμα των προγόνων μας; Αυτό είναι το βασικότερο πράγμα απ’ όλα.

Εμπρός, αγαπημένοι μου χριστιανοί, να γιορτάσουμε το ένδοξο όχι του 1940. Να βροντοφωνάξουμε το όχι, αλλά πρώτα να έχουμε πει τα ναι στην ορθόδοξη πίστη μας, στην ελληνική μας καταγωγή, στην επιδίωξη τα παιδιά μας να έχουν ορθόδοξη συνείδηση και να ζουν τα ελληνορθόδοξα ιδεώδη.

Με πατρική αγάπη και θερμές ευχές

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

Ο ΚΑΝΑΔΑ ΣΩΤΗΡΙΟΣ

To the Reverend Fathers,
Honourable Presidents and
Esteemed members of the Community Councils,
Philoptochos Societies, Teachers, Students and
Youth of our Communities,
And the entire Plenitude of our
Greek Orthodox Archdiocese of Canada

First they answered “Yes,” then they said “NO”

ENCYCLICAL ON THE OCCASION OF THE ANNIVERSARY OF OCTOBER 28, 1940

By Archbishop Sotirios

Our parents and brothers who took up arms in 1940 first answered ‘Yes,’ and then said ‘No.’ In fact, they said many ‘Yeses,’ but only one ‘No.’

Let us see what were the ‘Yeses’ our parents and brothers said, which then led them to say the powerful and resolute ‘No’ in 1940.

They did not say one ‘Yes.’ They said many times ‘Yes’. They said ‘Yes’ to God. And they stayed true to this ‘Yes.’ They kept their Orthodox faith. Their faith gave them the strength and courage to say ‘No’ in 1940, and to proudly stand up in support of their homeland. But not only in support of their homeland, but also in defense of their faith in God, their family, and everything they considered to be holy and sacred.

They strongly believed in the triptych: Homeland. Orthodox faith. Family.

This is why they fought. For their family. For their children. For their sacred faith. For their homeland.

We live in Canada. According to all the studies, we live in the most prosperous country in the world. We have everything, and lack nothing. Do we appreciate all of this? Everyone should answer this himself, and for himself. We are all responsible and accountable to ourselves. But we are also accountable to God. To our family. To our future, and to our children’s future.

We proudly commemorate the ‘No’ of 1940. We do so with celebrations, with doxologies, with memorial services, perhaps even with a parade. Just like when we first shouted ‘No.’

But what about the ‘Yeses’? Do we say ‘Yes’ to our Orthodox faith? Do we say ‘Yes’ to God? Do we say ‘Yes’ to the preservation of our Greek Orthodox values and beliefs? And if we do say ‘Yes,’ are we merely saying it by moving our lips? Or, are we saying it with our whole heart? Are we making every effort to apply our beliefs in our daily lives?

If we truly believe in the great ‘No’ of 1940, if we truly wish to celebrate the anniversary of October 28, 1940 with all our soul, then we must faithfully live out our Orthodox Christian faith in our daily lives. We must be Greeks and Canadians at the same time, without any reservation. We should apply our beliefs and values in our daily lives. Are we making sure that our children are following the example of our ancestors? This is the most basic thing of all.

Let us then, my beloved Christians, celebrate the glorious ‘No’ of 1940. Let us shout out ‘No,’ but first we must say ‘Yes’ to our Orthodox faith, ‘Yes’ to our Hellenic roots, ‘Yes’ to the pursuit of developing within our children an Orthodox consciousness so they could embrace for themselves the Greek Orthodox values and ideals.

With fatherly love and blessings,

ARCHBISHOP SOTIRIOS OF CANADA