Π Ρ Ω Τ Ο Χ Ρ Ο Ν Ι Α 2 0 2 4

Θεοφ. Επίσκοπο, Ευλαβεστάτους Ιερατικώς Προϊσταµένους, Αξιότ. Προέδρους και Εντιµ. Μέλη των Διοικ. Συµβουλίων, Εντιµολ. Άρχοντες του Οικουµενικού Πατριαρχείου, Φιλοπτώχους Αδελφότητες, Διδασκάλους, Διδασκάλισσες, Μαθητές και Μαθήτριες, Νεολαία των Κοινοτήτων και άπαν το ευλαβές πλήρωµα της Ελληνικής Ορθοδόξου Αρχιεπισκοπής Καναδά

Χρόνος – Αιωνιότητα – Σωτηρία

Αρχιεπισκόπου Καναδά Σωτηρίου

Ας αφήσουµε τους φιλοσόφους να φιλονικούν, αν ο χρόνος είναι πραγµατικότητα -κάτι το χειροπιαστό- ή έννοια. Για το θέµα µας δεν θα µας ωφελήσει αυτό σε τίποτε. Ό,τι κι αν είναι, είναι δηµιούργηµα του Θεού. Είναι στη διάθεση του ανθρώπου.

Ακόµη, µπορούµε να πούµε, ότι ο χρόνος δεν είναι ούτε καλός, ούτε κακός. Τα πάντα εξαρτώνται από τη χρήση του χρόνου, που κάνει ο άνθρωπος. Αν κάνουµε καλή χρήση του χρόνου, τα αποτελέσµατα για µας είναι καλά. Αν κάνουµε κακή χρήση, τα αποτελέσµατα είναι κακά.

Η κάθε στιγµή είναι χρόνος. Και η αιωνιότητα είναι χρόνος. Δεν υπήρχε και δεν θα υπάρχει χρόνος χωρίς τον Θεό. Ο Θεός δεν έχει αρχή και τέλος. Και ο χρόνος δεν έχει τέλος. Τί σηµασία θα είχαν τα λόγια «ζωή ατελεύτητος», αν ο χρόνος είχε τέλος;

Μερικοί άνθρωποι έχουν εσφαλµένη ιδέα για τη ζωή του ανθρώπου στην αιωνιότητα. Οι υλιστές δεν πιστεύουν σε µετά θάνατον ζωή. Νοµίζουν, ότι για τον άνθρωπο όλα τελειώνουν στην κρύα πλάκα του τάφου. Το σύνθηµά τους, αλλά και ο τρόπος ζωής τους είναι: «Φάγοµεν, πίοµεν, αύριον γαρ αποθνήσκοµεν». Πόσο λάθος κάνουν!

Άλλοι πάλι νοµίζουν, ότι µόνον οι δίκαιοι θα κληρονοµήσουν την αιωνιότητα. Και αυτοί κάνουν λάθος. Η αιωνιότητα ανήκει και στους καλούς και στους κακούς. Υπάρχει όµως µία µεγάλη, µια πολύ µεγάλη διαφορά. Οι δίκαιοι και πιστοί θα κληρονοµήσουν αιώνια ζωή. Ζωή µε ευτυχία. Ζωή µε τον Θεό. Οι κακοί και άπιστοι «απελεύσονται εις κόλασιν αιώνιον». Θα ζουν µακρυά από τον Θεό. Θα ζουν σε αιώνια κόλαση. Δηλαδή σε αιώνια τιµωρία και δυστυχία.

Ο κάθε άνθρωπος που έχει συλλάβει σωστά το νόηµα, αλλά και τον σκοπό της ζωής του, γνωρίζει, ότι εδώ είναι πρόσκαιρος, πάροικος και παρεπίδηµος. Ακόµη γνωρίζει, πως η αιώνια ζωή και ευτυχία ή κόλαση, εξαρτώνται από την επίγεια ζωή του. Από την πίστη του στον αληθινό Θεό και από την καλή ή κακή χρήση του χρόνου.

Οι ένδοξοι και σπουδαίοι αρχαίοι πρόγονοί µας παράγγελναν «Φείδου χρόνου». Και ο Δηµιουργός µας και Πατέρας µας Θεός διά της Γραφής µας παραγγέλνει να ζούµε «εξαγοραζόµενοι τον καιρόν». Δηλαδή να κάνουµε καλή χρήση του χρόνου.

Ο χρόνος της ζωής µας επάνω στη γη, συγκρινόµενος µε την αιωνιότητα, είναι λιγότερο από σταγόνα στον ωκεανό. Και όµως. Από αυτό το απειροελάχιστο κλάσµα του χρόνου εξαρτάται η ευτυχισµένη ή δυστυχισµένη ζωή µας στην αιωνιότητα. Με την ανθρώπινη λογική αυτό φαίνεται παράλογο. Γι’ αυτό και πολλοί καταλήγουν σε πίστη στην αποκατάσταση των πάντων. Ακολουθούν τον Ωριγένη. Αλλά η Εκκλησία µας κατεδίκασε τον Ωριγένη και απέρριψε τη θεωρία του. Όπως η καλή χρήση του χρόνου στην παιδική ηλικία έχει τόσο καλά αποτελέσµατα, για το υπόλοιπο της επίγειας ζωής του ανθρώπου, άλλο τόσο και περισσότερο η καλή χρήση του χρόνου της επίγειας ζωής µας έχει ουσιαστικά αποτελέσµατα για τη ζωή µας στην αιωνιότητα. Κάθε στιγµή που χάνεται, χάνεται για πάντα. Είναι ζηµιά ανεπανόρθωτη. Ποτέ δεν µπορούµε να ξαναζήσουµε την στιγµή που πέρασε.

Το χάσιµο του χρόνου και η κακή χρήση του διορθώνεται µόνο µε ένα πράγµα. Με τη µετάνοια. Και αυτό είναι το µεγαλύτερο δώρο του Θεού. Θα µπορούσαµε άφοβα να πούµε, ότι η σωτηρία µας και η αιώνια ζωή µας εξαρτώνται απόλυτα από την πίστη µας στον Τριαδικό Θεό, την καλή χρήση του χρόνου και τη µετάνοιά µας.

Κλείσαµε πίσω µας την πόρτα του παλαιού χρόνου. Στεκόµαστε µπροστα στον καινούργιο χρόνο. Ο Θεός ανοίγει την πόρτα Του για µας. Μια γρήγορη µατιά στον παλαιό χρόνο µάς πείθει, ότι θα µπορούσαµε να τον είχαµε χρησιµοποιήσει καλύτερα. Ας δούµε τις επιτυχίες µας και τις αποτυχίες µας. Ας βαθµολογήσουµε τους εαυτούς µας. Προπαντός ας µετανοήσουµε και ας εφαρµόζουµε έµπρακτα την µετάνοιά µας «εξαγοραζόµενοι τον καιρόν». Έτσι θα περάσουµε διά του θανάτου στην αιωνιότητα. Έτσι θα ζούµε τώρα και πάντα µε τον Θεό.

Ευλογημένοι χριστιανοί, εννοείστε σωστά τη σηµασία και την αξία του χρόνου. Μάλιστα όσο ζείτε στη γη. Κάµετε καλή χρήση του, για να ζείτε για πάντα µε τον Θεό. Σας εύχοµαι ευτυχισµένο τον κανούργιο χρόνο µε τον Χριστό και την ειρήνη Του στην καρδιά σας. Είθε ο Θεός να φέρει ειρήνη σε όλο τον κόσµο. Ελευθερία στους σκλάβους. Και σωτηρία στην κάθε ψυχή.

Με πατρική αγάπη και θερμές ευχές εν Χριστώ Τεχθέντι

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

Ο ΚΑΝΑΔΑ ΣΩΤΗΡΙΟΣ

N E W Y E A R 2 0 2 4

His Grace, Reverend Fathers, Honourable Presidents and Esteemed Members of the Boards of Directors, Honourable Archons of the Ecumenical Patriarchate, Members of the Philoptochos Societies, Teachers, Students and Youth Members of the Communities and to the Entire Plenitude of the Greek Orthodox Archdiocese of Canada

Time – Eternity – Salvation

Archbishop Sotirios of Canada

Let us leave it to the philosophers to quarrel and debate if time is real – something that is tangible – or if it is simply a concept. For the purpose of our discussion, this debate does not matter in the least. However time is understood, it is a creation of God, and is at man’s disposal and use.

We can further say that time is neither good nor bad. Everything depends on how we use time: either to our advantage, or our disadvantage. If we make good use of time, then the results for us will be good. If, however, we make bad use of time or squander time, then it is to our detriment.

Every second of our life is time passing. Even eternity can be defined as time without end. There has never existed, and there exists no time that is independent of God. God does not have beginning nor end, just as eternity has no end. What significance would the words “life without end” have, if time had an end?

Some people have a mistaken understanding with regard to the life of man in eternity. The materialists do not believe in life after death. They believe that everything ends for man underneath the cold tombstone. Their slogan and their manner of life is: “Eat, drink and be merry, for tomorrow we die.” How great a mistake they make!

Others in turn believe that only the righteous will inherit eternity. They too, are in error. Eternity belongs to both the righteous and the evil, with one big difference between them. The righteous and those of faith will inherit eternal life: a life of bliss; a life in communion with God. The evil and the faithless will “enter into everlasting punishment.” They will live forever alienated from God. They will be in eternal punishment – in eternal damnation and misery.

Each person who has correctly understood the meaning and the purpose of his life, realizes that he is here on earth only temporarily – a sojourner and a foreigner. He understands even more that eternal life – bliss or hell – are rewards dependent on the kind of life he has lead here on earth. His state of being after death will depend on his faith in the true God, and upon his good or bad use of time.

Our glorious and outstanding ancient ancestors urged us to “use time sparingly.” God, our Creator and our Father, also prescribes us to live “by redeeming time.” That is, to make good use of our time here on earth.

The time that we will live our life here on earth, in comparison with eternity, is less than a drop of water in the ocean. And yet: it is from this minuscule amount of time, that our eternal life – either in bliss or in punishment – will depend. Perhaps this appears absurd in terms of human logic, and this is why many end up believing in the restoration of everything. This is what Origen taught, and the reason why he is still considered a heretic. Our Church condemned this heresy and rejected Origen’s teaching.

Just as the good use of time in our youth, makes for good results in the rest of our life on earth, even more does the good use of time during our earthly life, have substantive results for our life in eternity. Every second that is lost, is lost for good. This loss is a mistake that cannot be fixed. We can never again re-live the second or the time that has passed.

The loss of time, or the bad use of time, can be corrected only by one thing – and that is repentance. This is the greatest gift of God to us. We can claim without any reservation, that our salvation and our eternal life absolutely depend on our faith in God, revealed in three Persons, as well as in our good use of time and our repentance for our sins and for our bad use of time.

We have closed behind us for good, the door of last year. We now stand on the threshold of the New Year. God opens His door for us. A quick glance at last year, can convince us that we could have used our time much better than we did. Let us look at our successes, and our failures. Let us grade ourselves. Above all, let us repent for our sins and failures, and let us apply and put into practice our change of mind and our repentance, so that we can “redeem the time.” Doing this, we will be able to pass from death to eternal life, and live with God – both now and forever.

Blessed Christians, may you correctly understand the importance and the value of time, especially the more you live on earth. Make good use of the time that God has given you, so that you can live forever with Him. I extend to you all, my best wishes for a Happy New Year, with Christ and His Peace abiding in your hearts. May God bring peace to the whole world, liberty to those in captivity, and salvation to every human soul.

With fatherly love and blessings in the Newborn Christ,

ARCHBISHOP SOTIRIOS

Greek Orthodox Archdiocese of Canada